Chwasty dwuliścienne: 3 najgroźniejsze gatunki w uprawie zbóż

Z chwastami w zbożach, warto walczyć już jesienią. Lecz jak rozróżnić, tak podobne sobie siewki? Wiesz, że wystąpienie zaledwie 3 najbardziej popularnych chwastów dwuliściennych w zbożach, może bardzo negatywnie wpłynąć na Twoją uprawę? Dowiedz się, jak je rozróżniać i rozpoznawać, jak z nimi skutecznie walczyć. Chroń niezawodnie swoje zboże – zmniejsz koszty produkcji uprawy!

Chwasty dwuliścienne w zbożach, stanowią często wielkie utrapienie rolników w uprawie tego gatunku roślin. Najskuteczniejszym działaniem, jest walka z tymi chwastami przy pomocy herbicydów, już jesienią. Zboża wtedy lepiej zimują, nie konkurują wiosną z chwastami o stanowisko i minerały pokarmowe w glebie. Pamiętajmy, że zboża ozime, są bardziej narażone na duże zachwaszczenie stanowiska, ponieważ chwasty wschodzą zarówno jesienią jak i wiosną. Jednak odpowiedni dobór herbicydów, uzależniony jest od właściwego rozpoznania siewki danego chwastu dwuliściennego. Szybko i skutecznie rozpoznawaj najpopularniejsze chwasty dwuliścienne aby skutecznie je zwalczać.

Chaber bławatek (Centaurea cyanus) – Jest to roślina jednoroczna, jara lub ozima, liścienie siewki są odwrotnie jajowate, o długości 10-15 mm, ciemnozielone (tak samo jak łodyżka podliścieniowa o długości 5-10 mm), lekko zaokrąglone na końcach. Pierwsze liście rosną lancetowate, o szarawozielonym kolorze i falistych brzegach. Dorosła roślina osiąga maksymalnie 80 cm, posiada owłosioną łodygę, dolne liście są jajowate, a górne lancetowate. Łatwo ją rozpoznać przez koszyczkowaty kwiatostan i rzucającym się w oczy kolor kwiatów, przechodzący z niebieskiego od brzegów do niebiesko-fioletowego w środku. Występuje na różnych typach gleb, lecz najczęściej na lekkich o małej zawartości wapnia. Może być on szczególnie szkodliwy przez bycie pośrednim żywicielem nicieni atakujących zboża.

Rumianek pospolity (Matricaria chamomilla L.) – To roślina jednoroczna, której siewki ukazują się wiosną. Liścienie siewki są jajowate, o długości od 5 do 8 mm, o zabarwieniu zielonkowatym, takim samym jak łodyżka, której długość oscyluje między 10 a 15 mm. Pierwsze liście są wąsko lancetowate, naprzeciwległe, z ząbkowym zakończeniem. Dorosła roślina osiąga wysokość od 15 do 40 cm. Liście są dwu- lub trzykrotnie pierzastodzielne, o ostrych zakończeniach. Kwiaty są białe, języczkowate, o trzech ząbkach na zakończeniu. Natomiast owoc jest żółtoszary, półokrągły, żeberkowaty. Najczęściej największe populacje rumianku pospolitego występują na glebach gliniastych, żyznych, lekko kwaśnych. Jej największym zagrożeniem dla uprawy, jest silne konkurowanie z rośliną uprawną o składniki pokarmowe w glebie. Duża populacja, może także stanowić znaczny problem podczas żniwowania.

Przytulia czepna (Galium aparine L.) – Jest rośliną jednoroczną, jarą lub ozimą. Siewka posiada eliptyczne, wydłużone liścienie, o długości 7 – 18 mm. Cechuje je wąskie wcięcie na zakończeniach i wyraźne unerwienie, na środkowym pasku przecinającym wzdłuż liścieni. Łodyżka o czerwono-fioletowym zabarwieniu, ma długość 15 – 20 mm. U dorosłej rośliny, łodyga osiąga wysokość od 30 do 150 cm, jest ona gałęzista, charakterystycznie czterokanciasta, o sztywnym owłosieniu. Liście są klinowato lancetowate, zebrane po około 7 sztuk w okółkach. Kwiatostan jest dwu- lub trzykwiatowy. Kwiaty są zebrane w kątach liści po 2 lub 3 sztuki, o zabarwieniu białym lub zielonkawobiałym. Owoc kulisty, pokryty gęstymi haczykowatymi szczecinkami. Przytulia czepna lubi zazwyczaj gleby gliniaste i wilgotne. Powoduje ona wyleganie roślin, a tym samym znacznie utrudnia zbiór mechaniczny. Jest ona silnym konkurentem dla roślin uprawnych w walce o światło i minerały pokarmowe zawarte w glebach. Nasiona, ze względu na dużą trudność oddzielenia ich od ziarna, przenoszone są wraz z materiałem siewnym zbóż.

Jak chroń swoje pole przed chwastami?
Duży wpływ na skuteczność stosowanych zabiegów z użyciem herbicydów, ma odpowiednie przygotowanie pola do siewu. Szybko podorywka i głęboka orka pola, znacznie zmniejsza możliwość rozrostu samosiewów chwastów na polu. Ważne też jest, aby siew był równomierny, o tej samej głębokości. W ten sposób zapobiegamy porażeniu nasion przez stosowane herbicydy, w przydatku z bezpośrednim kontaktem z nasieniem. Szczególnie jest to ważne przy stosowaniu oprysków przedwschodowych. Pierwsze zabiegi herbicydowe zazwyczaj można stosować po 3-5 dniach od siewu. Następnym odpowiednim terminem dającym możliwość używania herbicydów w polu jest okres powschodowy lub faza 2-4 liści rośliny. Pamiętajmy, że jeśli wilgotność gleby jest zbyt mała, lepiej użyć herbicydów po wschodzie rośliny. Przy wieloletnim stosowaniu tych samych grup oprysków herbicydowych, chwasty potrafią skutecznie uodpornić się na ich działanie. Dlatego tak ważna jest znajomość historii stosowanych zabiegów w danym polu, aby przestrzegać koniecznej rotacji używanych przez nas środków.

Lista polecanych herbicydów przy zwalczaniu chwastów dwuliściennych – przytulii czepnej, rumianku pospolitego i chabru bławatka:

HERBAFLEX 585 SC (Cheminova), ZEUS 208 WG + NAUNCE 75 WG (Cheminova), LINTUR 70 WG (Syngenta), BOXER 800 EC (Syngenta), MARATON 375 SC (Basf), SEKATOR 125 OD + ESTERON 600 EC (Bayer), HUZAR ACTIV 387 OD (Bayer), GALAPEL STRONG (Chemirol), AMINOPIELIK SUPER 464 SL (Chemirol).

A jakie chwasty dwuliścienne Wam sprawiają największe problemy? Jakie macie sztuczne metody aby się ich pozbyć? Dajcie znać w komentarzach poniżej

Zobacz również...

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

Możesz użyć następujących tagów oraz atrybutów HTML-a: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>